ကံ

ပန္းတိုင္းမွာ ကိုယ္ပိုင္အဆင္းရနံ႕ရွိသလို...
လူတိုင္းမွာ ကိုယ္ပိုင္အရည္အခ်င္းရွိတယ္...
တိမ္ျမွပ္ေနတဲ႔အရာ နဲ႔
ထပ္တလဲလဲ ေသြးလို႔ ပိုပိုထက္ျမက္လာတဲ႔အရာရွိသလို...
မျမင္ႏိုင္တဲ႔ကံတရား...မသိလိုက္ႏိုင္တဲ႔ ထိုးႏွက္ခ်က္ေတြေၾကာင့္
 ေပ်ာက္ကြယ္သြားခဲ့ရတာေတြလဲ မ်ားလွပါတယ္ေလ။
 ေလာကႀကီးက မ်က္ႏွာသာေပးတလွည့္ ... ကံအက်ိဳးေပးခ်ိန္မွာေတာ့ ၿပံဳးေပ်ာ္လို႔.
ဆိုးတလွည့္နဲ႔.. လိႈ္င္းႀကီးေအာက္ေရာက္ဖို႔  ေရွးကံအက်ိဳးေပးတန္လာေတာ့...ျပားျပား၀ပ္ခဲ့ရပါေကာ။
လူခ်င္းသာယွဥ္ႏိုင္ေပမဲ႔ ကံခ်င္းမယွဥ္ႏိုင္သလို..လုပ္ေဆာင္ပံုခ်င္းတူေပမဲ့ ရလာတဲ႔ရလာဒ္ခ်င္း မတူညီတာကေတာ့ ေရွးကကိုယ္ျပဳခဲ႔တဲ႔ကံအက်ိဳးေပါ့။
ကံကိုယံုဆူးပံုမနင္းသလို...ကံကိုခ်ည္းယိုးမယ္လဲမဖြဲ႕တတ္ပါဘူး။
ဒါေပမဲ႔....ဘယ္အရာပဲျဖစ္ျဖစ္...ကိုယ္ျပဳခဲ့တဲ႔ကံ..ကိုယ္ျပဳေနတဲ႔ကံ...
တေန႔..... ကိုယ္ထံျပန္လာမယ္ဆိုတာေတာ့ ယံုၾကည္တယ္ေလ။
ဒါမဲ႔...လူတိုင္း ကိုယ္ပိုင္အလင္းေရာင္ေဆာင္တယ္ဆိုတာေတာ့ လက္ခံတယ္ေလ။
ကၽြမ္းက်င္ရာလိမၼာလို႔ပဲဆိုဆို..ငါသာသိ ငါသာတတ္ ဆိုတာ ကိုယ္ကၽြမ္းက်င္ရာနယ္ပယ္မွာပဲျဖစ္ပါလိမ့္မယ္။
ကိုယ္မသိ ကိုယ္မတတ္တဲ႔နယ္ပယ္ရွိေသးတယ္ဆိုတာ လက္ခံထားပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ ေျပာတာေပါ့. သူ႔အလင္း သူေဆာင္တယ္လို႔။

ႏွစ္သစ္လက္ေဆာင္

ေၾသာ္......လူရယ္ျဖစ္လာျပန္ေတာ့...ငိုခ်င္းနဲ႔စ......ငိုခ်င္းနဲ႔ဆံုးလို႔ပါပဲလား။ 

အူ၀ဲဆိုလို႔ အမိ၀မ္းက ကၽြတ္စကတည္းက  ငိုလိုက္ရတာ...

.ေလာကအလယ္မွာ ဆိုးတခါ ေကာင္းတလွည့္နဲ႔ ငိုလိုက္ ရယ္လိုက္ အရူးႀကီးပမာ..ေနလာခဲ႔ရၿပီး.... .ေနာက္ဆံုးေတာ့.. အမွတ္မထင္ နႈတ္မဆက္ပဲ ထြက္ခြာရတဲ႔သူရွိသလို  ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ရသူေတြလဲရွိပါတယ္။

က်န္ရစ္သူမွာ အငိုမ်က္လံုးေတြနဲ႔ပါလား...ေနာက္တဖန္ သံသရာတေၾကာမွာ အဖန္ဖန္ေမာရဦးမေပါ့....

ေၾကာက္လွခ်ည္ရဲ႕...သံသရာ၀ဲကို ျမတ္ဘုရားရဲ႕တရားအႏွစ္အမွန္ကိုသာ ကိုယ္တိုင္ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး  က်င့္ႀကံလို႔ ထြက္ေျပးၾကစို႔လား။။

 (ျမန္မာႏွစ္သစ္အခါသမယမွာ ျမတ္ဘုရားရဲ႕တရားေတာ္အတိုင္း ေနထိုင္က်င့္ၾကံႏိုင္ၾကပါေစ။ )

ဘယ္ေတာ့မွေမ့ေပ်ာက္မသြားေတာ့မဲ႔သူ

“ သံသရာေၾကာမွာ တ၀ဲ၀ဲလည္ေနခဲ႔တာ အသေခ်ၤေပါင္းမနည္းလွဘူးထင္တယ္။ ငိုလာခဲ႔ရတဲ႔ မ်က္ရည္ေတြ သမုဒၵရာဆယ္စင္းမကဘူး ” တဲ႔ ။ ဘုရားေဟာခဲ႔တာရွိေပမဲ႔လည္း...ပုထုဇဥ္လူမို႔ မ်က္ရည္မက်ပဲ မေနႏိုင္ဘူး ျဖစ္ေနတယ္။ ဘ၀ဆက္တိုင္းမွာ ေဆြမ်ိဳးေတာ္စပ္ခဲ႔တဲ႔သူခ်ည္းဆိုေပမဲ႔ ဒီဘ၀ကိုသာ တိတိက်က်သိတာမို႔..သားေရ...ဘယ္ဘ၀မွာ ငါတို႔ဘယ္လိုေဆြမ်ိဳးေတာ္စပ္ခဲ႔လဲ မသိေပမဲ႔........ ဘယ္ေလာက္ငိုခဲ႔ရလဲ မသိေပမဲ႔.....အခုဘ၀မွာေတာ့ ငါဆို႔နင့္လြန္းလို႔ ပူေလာင္လိုက္တာဟာ။

သားေရ...မေမွ်ာ္လင့္ပဲ ဘယ္သူ႔ကိုမွ ႏႈတ္မဆက္ပဲ ထြက္သြားတာ ျမန္လိုက္တာ. ငါမယံုႏိုင္ဘူး။ ငါ့ကိုယ္ငါ အိပ္မက္မက္ေနတယ္ထင္လို႔ ႏိုးေအာင္လုပ္ေနတာ အႀကိမ္ႀကိမ္ပဲ ...

ညအိပ္ခ်ိန္ထိ ရီေမာျပီး ေနာက္ေျပာင္ေနတဲ႔ ေပ်ာ္ေနတဲ႔ အသံေတြ...အိပ္ေနတဲ႔အတိုင္းပဲ အခုပဲ ႏိုးလာေတာ့မလား...အခုပဲ ၿပံဳးျပေတာ့မလား...အခုပဲ သားကေလ ...သားကေလ ဆိုျပီး ခၽြဲေတာ့မလားနဲ႔...မ်က္ႏွာေလးကို ထိုင္ၾကည့္ျပီး ေစာင့္ၾကည့္ ပြတ္သပ္မိေနတယ္...

ငါဆိုတဲ႔ နင့္အမကေလ...လူေသေတြကို အင္မတန္ေၾကာက္တတ္...ရွာႀကံေတြးျပီးေၾကာက္တတ္လြန္းတဲ႔ ငါကေလ....နင့္ကို ဘာလို႔ ပါးေလးေတြ မ်က္ခံုးေလးေတြ မ်က္ေတာင္ေလးေတြ နဖူးေလးေတြကို ကိုင္ၿပီး. စကားေျပာေနတာလဲ...အေမ့နဲ႔ မမတို႔ရဲ႕ ဘယ္လိုမွ ေျဖမရတဲ႔ ငိုေၾကြးသံကို ငါ ဘယ္လိုနားေထာင္ရသလဲ သိလားဟာ...

အေမ့ကေျပာတယ္..အေဖဆံုးဖူးတယ္။ ညီမဆံုးဖူးတယ္..အဘြားဆံုးဖူးတယ္..သူမ်ားကေလးေတြဆံုးတာ သြားၿပီး ႏွစ္သိမ့္ႏိုင္ေနတယ္..ငါ့သားက် ေျဖမရဘူးေကာတဲ႔.....

သား...နင္ ငါတို႔ကို လုပ္ရက္တယ္ဟာ....ဘာမွမေျပာပဲ ရုတ္တရက္ႀကီးထြက္သြားတယ္ဟာ...

သားအတြက္ အမွတ္တရ...

(ဒီေန႕ မငံုရဲ႕ တစ္ဥိိးတည္းေမာင္ေလး ဖိုးလမင္း အသက္(၂၉)ႏွစ္ျပည့္ေမြးေန႔ေလးေပါ့။ လြန္ခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္လေက်ာ္  (၁-၁၂-၂၀၁)ရက္ေန႔ေလးမွာ မိသားစုနားကေန ထာ၀ရထြက္သြားတယ္။ သားသားအတြက္ ခံစားမိသမွ်ကို ေရးခ်ေပမဲ႔ ခံစားရတာကိုမမွီဘူးေလ...ေမာင္ေလးအတြက္..မငံု ဘေလာ့ဂ္စေရးစမွာ အမွတ္တရျဖစ္ေအာင္ သူ႔ေမြးေန႔ပိုစ့္ေလး တင္ေပးဖူးတယ္။။ ဒါေလးကို မငံု အမွတ္တရျဖစ္ေအာင္ ျပန္တင္လိုက္ပါတယ္...)

ဒီေန႔ ေဖေဖာ္၀ါရီလ ဆယ္႔ကိုးရက္ေန႔မွာ မင္းအသက္ ၂၅ႏွစ္ၿပည္႔ခဲ႔ၿပီေနာ္။ ေတာင္းပန္တယ္ကြာ။ ငါေလ အလုပ္ေတြရွဳပ္ၿပီး ေမ႔ေနခဲ႔မိတယ္။ တကယ္ဆို မၿဖစ္သင့္ဘူးေနာ္။ သားေရ. မင္းဟာ ငါတို႔မိသားစုရဲ႕ တစ္ဦးတည္းေသာ သားေယာက်္ားေလးေနာ္။ ငါ အခုထိမွတ္မိေနေသးတယ္။ သမီးခ်ည္းသံုးေယာက္ ေမြးတယ္။ သားေယာက်္ားေလး လိုခ်င္ခဲ႔ၾကတယ္။ မင္းကို ေတာင္ၾကီးမွာေမြးခဲ႔တယ္။ အဲဒီတုနး္က ငါဟာ ေလးႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ အရြယ္ဆုိေတာ့ လူၾကီးေတြက ေမးၾကတယ္။
“ပူးေရ.ေမ႔ ဘယ္သြားလဲ” လုိ႔ ေမးတဲ႔အခါ.ငါက “ ဖိုးလမင္း သြားေမြးတယ္” လို႔ ၿပန္ေၿဖခဲ႔တယ္တဲ႔။
ဒါေၾကာင့္ မင္းေတာင္ လူ႔ေလာကထဲ မေရာက္လာေသးဘူး။ ဖိုုးလမင္း လို႔ နာမည္ကတြင္ေနၿပီးသားေနာ္။ ငါေပးခဲ႔တဲ႔ နာမည္ေလးေပါ့။ မ်က္လံုး၀ိုင္း၀ိုင္း သြယ္သြယ္ ၿမင့္ၿမင့္နဲ႔ မင္းက ဘ႔ ငယ္ငယ္ကနဲ႔ ေတာ္ေတာ္တူတယ္လို႔ ေၿ႔ပာၾကတယ္။ ဒါေပမဲ႔ အားလံုး ဆံုးသြားတဲ႔ ေမ႔ရဲ႕အေဖ ၀င္စားတာလို႔ ယံုၾကည္ၾကတယ္ေနာ္။ ဟုတ္တယ္ မင္းက အဘိုးနဲ႔ ပိုတူတယ္။ အရပ္ၿမင့္တာပဲ ဘ႔နဲ႔တူတာပါ။
မင္းက ေမ႔ နဲ႔ မမတို႔ရဲ႕ အခ်စ္ဆံုးသားနဲ႔ ေမာင္ေလးတစ္ေယာက္ေပါ့။ အိမ္မွာ အထူးအခြင့္ေရးခံ လူသားေပါ့ေလ။ ငါမွာေတာ့ အငယ္ဆံုးဘ၀ကေန ႏို႔ညွာဘ၀ကို ေရာက္သြားရတယ္။ ငါလဲ ခ်စ္ပါတယ္။ တစ္ခါတစ္ေလ အၿမင္ကတ္တယ္။ မင္းက ဗိုလ္က်ဆိုးတယ္။ မင္းလိုခ်င္တာဆို ေမ႔ နဲ႔ မမ က ခ်က္ခ်င္းၿဖည္႔ေပးၾကတယ္။ မနာလိုဘူး။
အခုခ်ိန္ထိ ကိုယ္ဘာသာကိုယ္ ” သား” လို႔ ေၿပာေၿပာေနေပမဲ႔ ဟြန္႔ မေၿပာခ်င္ဘူး။ ေကာင္မေလးတြက် တန္းစီၿပီး ၇ည္းစားထားတယ္။ မင္းေနာ္..မင္းက ၇ည္းစားတစ္ေယာက္ထားလိုက္၇င္း အမေတြကို မိတ္ဆက္ေပးလိုက္၇င္း. မၾကာဘူး ၿပတ္သြားလို္က္ရင္း ေနာက္တစ္ေယာက္ထားလိုက္ရင္းနဲ႔ ငါတို႔ေတာင္ နာမည္ေတြ မွားေခၚမိကုန္ၿပီ။ ဒါေပမဲ႔ ၾကိဳေၿပာထားမယ္ေနာ္။ ဘ႔နဲ႔ ေမ႔ကို ခ်စ္တဲ႔ သမီးလို ေခၽြးမ ေယာင္းမ ပဲလိုခ်င္တယ္။ အဟဲ ငါနဲ႕ေတာ့ ေအးေဆးပါ။ တည္႔မွာပါ။ က်န္ အမႏွစ္ေယာက္ကိုေတာ့ တာ၀န္မယူဘူးေနာ္။
မင္းက စိတ္ထားေကာင္းၿပီးလိမၼာေပမဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေၿပာစကားဆို အရမ္းယံုလြယ္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြ အေပၚဆို ေကာင္းလြန္းေနတယ္။ သတိထားပါေနာ္။
ကဲ ငါစာေရးတာရွည္သြားၿပီ။ သာသနာကို ေစာင့္ေရွာက္ႏိုင္ေသာ၊ မိဘကိုေက်းဇူးသိတတ္ေသာသား လိမၼာသာ ၿဖစ္ပါေစလို႔ ေမြးေန႔ဆုေတာင္းေပးတယ္ေနာ္။။။။။။ 

၀န္ေဆာင္မႈ

 ၀န္ေဆာင္မႈ  ဒီစကားလံုးနဲ႔ မငံု ခဏခဏအခက္ေတြ႕ပါတယ္။ ကိုယ္ကပဲ သူတို႔ေပးမဲ႔ သတ္မွတ္ခ်က္ေတြ ပါတဲ႔၀န္ေဆာင္မႈစာရင္းထဲမပါလို႔လားမသိ။ ပထမဆံုးေျပာခ်င္တဲ႔ ၀န္ေဆာင္မႈက...... ဘဏ္၀န္ေဆာင္မႈပါပဲ။  ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ဘဏ္လုပ္ငန္းေတြ တိုးတက္လာတာ အားလံုးအသိပါ။ ၿပီးေတာ့ သူ႔ထက္ငါ ပိုေကာင္းတဲ႔၀န္ေဆာင္မႈေတြေပးႏိုင္ေအာင္ လုပ္ေဆာင္ေနၾကတာလဲ အသိပါ။ အဲလို ဘဏ္ေတြ သူ႔ထက္ငါပိုေကာင္းတဲ႔၀န္ေဆာင္မႈေတြေပးေနခ်ိန္မွာ အဘယ့္ေၾကာင့္မ်ားမငံု တစ္ခါတစ္ေခါက္ေရာက္သြားတဲ႔  ျမန္မာ့စီးပြားေရးဘဏ္က ၀န္ေဆာင္မႈက ဒီလိုျဖစ္ေနတာလဲပါလဲ။

မငံုအေဒၚကို ေငြလႊဲေရာက္လို႔ ေျခေထာက္နာေနေတာ့ ေဘးကေန တြဲေဖာ္ေလးအျဖစ္လိုက္သြားတာပါ။ အတြင္းခန္းက်က် စားပြဲခံုေလး သံုးခံုကို အလယ္ကေန ေရွ႕၊ ေရွ႕ဆံုးကေန ေနာက္ နဲ႔ အေဒၚကိုကိုယ္စား လုပ္ေပးခဲ႔ပါတယ္။ မေျပာပါဘူး။ သူတို႔လုပ္ထံုးလုပ္နည္းကိုးေနာ့။ အဲ လက္မွတ္လဲထိုးေရာ.. မငံုက အေဖာ္အျဖစ္ပါလာမွန္းသိေတာ့ လူပိုကအျပင္ထြက္တဲ႔။ ဟင္းးးးး လူပိုႀကီးပါလားေနာ္။ ထြက္ေပးပါတယ္။ အေဒၚခမ်ာေျခေထာက္နာနာနဲ႔ အၾကာႀကီး(ဘာလုပ္မွန္းမသိတာကို ရပ္ေစာင့္ေနတာ) က်န္ေနခဲ႔ေတာ့တယ္။ ခဏေနၾကာေတာ့ ထြက္လာေရာ .... ခံုတန္းေလးမွာ ထိုင္ကာေစာင့္ေနလိုက္တာ ေတာ္ေတာ္နဲ႔မလာဘူး။ ကိုယ္လိုလူေတြတန္းစီထိုင္ေစာင့္ေနတာ အမ်ားၾကီး။ ေဘးက အန္တီကေျပာပါတယ္။ ကၽြန္မက လတိုင္းပင္စင္ထုတ္ေနက်ဆိုေတာ့ ရိုးေနပါၿပီတဲ႔။ မန္ေနဂ်ာခန္းကေန ေနာက္တဆင့္လက္မွတ္ထိုးရမဲ႔ေနရာၾကားထဲမွာ ေငြလႊဲစာရြက္လာယူဖို႔ နာမည္ေခၚတာကို ေစာင့္ရပါေသးတယ္။ ေခၚပါၿပီ...နာမည္။ တခြန္းတည္းေခၚတာေနာ္...ဟိုးးးးေနာက္ဘက္ခန္းကေန။ မွတ္သားေလာက္ပါေပတယ္။ မိုက္မပါ ဘာမပါနဲ႔ အသံက်ယ္ႀကီးနဲ႔ေအာ္ေခၚရတာ ေမာမွာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ တခြန္းတည္းေခၚတာေနမွာ။ အဲစာရြက္ကိုလဲ ေငြလႊဲလက္ခံမဲ႔သူကပဲ ထယူရပါတယ္။ ယူလာတဲ႔စာရြက္ကို ေကာင္တာတစ္ခုမွာ လက္မွတ္ထိုး ၿပီးေတာ့ ေငြထုတ္ေကာင္တာေရွ႕က ခံုတန္းေလးမွာ ထပ္ေစာင့္ေစသတည္း။ အင္မတန္အံ႔ၾသဖြယ္တခုေတြ႕လိုက္ရတာက...ေငြဘယ္ေလာက္ထုတ္ထုတ္..တစ္ေသာင္းကေန သိန္းတစ္ရာထုတ္ထုတ္...ေငြထည့္ၿပီးယူသြားဖို႔ ကၽြတ္ကၽြတ္အိတ္မေပးျခင္းပါပဲ။ ဒီေနရာတခုတည္းမွာပဲ အႏၱရာယ္မ်ားေသာကၽြတ္ကၽြတ္အိတ္ကို ဆန္႔က်င္ေနတာေတြ႕ရပါတယ္။ အဲတေန႔တာရဲ႕ေန႔တ၀က္ကိုေတာ့ ဘဏ္မွာပဲထိုင္ျဖဳန္းလိုက္ပါတယ္။

ျမန္မာ့စီးပြားေရးဘဏ္ဆိုတာ  အင္မတန္မွ စိတ္ခ်ယံုၾကည္ရတဲ႔ဘဏ္တခုပါ။ သူ႔မွာ ျပိဳလဲသြားျခင္းမရွိပါဘူး။ အင္မတန္ခိုင္မာပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္လဲ ေငြစုလိုသူ စိတ္ခ်ယံုၾကည္မႈကို ရွာသူေတြက ျမန္မာ့စီးပြားေရးဘဏ္မွာအပ္ၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ၀န္ေဆာင္မႈေလး နည္းနည္းေလးျမွင့္ေပးပါလား။ ျမန္မာ့စီးပြားေရးဘဏ္တိုင္းကိုမဆိုလိုပါဘူး။ တခ်ိဳ႕ျမန္မာ့စီးပြားေရးဘဏ္ေတြ ၀န္ေဆာင္မႈအျပည့္မေပးႏိုင္ေတာင္ အေကာင္းဆံုးလုပ္ေပးတာကို ႀကံဳဖူးသလို အျပင္ပုဂၢကဘဏ္အခ်ိဳ႕မွာလဲ စိတ္ကတိကေအာက္ျဖစ္ရတဲ႔ ၀န္ေဆာင္မႈကိုလဲ ႀကံဳဖူးပါတယ္။ ကိုယ္တိုင္ကလဲ ဘဏ္လုပ္ငန္းမွာ ေလးႏွစ္တိုင္တိုင္လုပ္ခဲ႔ဖူးတာမို႔ သေဘာေပါက္နားလည္ေပမဲ႔ အဲတေန႔ကေတာ့ လြန္ပါတယ္လို႔ပဲ ေျပာပါရေစေတာ့ရွင္....

ေနာက္တခု အင္မတန္မွစိတ္ဆိုးမိတဲ႔ ၀န္ေဆာင္မႈကေတာ့ Supermarket မွာပါ။ အိမ္အနီးနားက Supermarket တခုမွာ လိုအပ္တဲ႔ပစၥည္းေလး၀ယ္ဖို႔ ထြက္လာပါတယ္။ အိမ္နဲ႔လဲမေ၀း ၿပီးေတာ့ စုတ္ျပတ္သတ္ေနတာလဲမဟုတ္ေတာ့ အိမ္ေနရင္း၀တ္စံုနဲ႔ပဲထြက္လာမိတယ္။ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ႔ပစၥည္းရွာေနရင္း သတိထားမိေနတာက ကိုယ္႔ေနာက္ကို တေကာက္ေကာက္ လိုက္ေနတာပါပဲ။ အဲေတာ့ “ ဘာလဲဟ ” ဆိုၿပီး စိတ္ေပါက္ေပါက္နဲ႔ ၀ယ္မဲ႔ပစၥည္းေတာင္ မေရြးေသးပဲ တပတ္ၿပီးတပတ္ ေလွ်ာက္သြားေနလိုက္တယ္။ ရွာမေတြ႕လို႔မ်ားေမးေတာ့လဲ ေျဖခ်င္သလိုလို မေျဖခ်င္သလိုလိုနဲ႔။ မ၀ယ္ႏိုင္ပဲေမးသလိုလို၊ ၀ယ္မွာလဲမဟုတ္ပါဘူးဆိုတဲ႔ အၾကည့္ေတာင္ခံလာရေသးတယ္။ Customer တေယာက္ကို ၀န္ေဆာင္မႈေပးရာမွာ အျပင္ပန္းနဲ႔ တန္ဖိုးႀကီးတဲ႔၀တ္စံုနဲ႔ ပိုက္ဆံအိတ္ႀကီးႀကီးနဲ႔ ခန္႔ခန္႔ႀကီးမွ ေပးခ်င္တာလား???? သူလိုအပ္တာ သူတတ္ႏိုင္လို႔လာ၀ယ္တာျဖစ္ျဖစ္၊ စိတ္၀င္စားလို႔ၾကည့္တာျဖစ္ျဖစ္ Customer က Customer ပါပဲ။ Customer ေမးတာကို မၾကားေလာက္ေအာင္ ဘာေတြစိတ္၀င္တစား အေရးတႀကီးစကားေဖာင္ဖြဲ႕ေန၊ သူခိုးတစ္ေယာက္လို၊ အလစ္သုတ္သြားေတာ့မဲ႔သူတစ္ေယာက္လို လုပ္တာေတြက အင္မတန္မွ ကိုယ္႔ဆိုင္ကို နာမည္ပ်က္ေစတဲ႔ ၀န္ေဆာင္မႈႀကီးဆိုတာပါပဲ။

မျဖစ္သင့္လို႔ေရးလိုက္တာပါ။ မည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကိုမွ် ထိခိုက္လိုစိတ္မရွိပါ။

"ေႏြအလြမ္း"

ဥၾသေတးေတြ

ၾကားရမိေန

အသည္းလည္းႏြမ္းေန

ဒီေႏြရက္မ်ား....

မင္းလည္းေ၀းေန

လမ္းလည္းေပ်ာက္ေန

အလြမ္းနဲ႔ကြ်မ္းေန

ဒီေႏြရက္မ်ား....

မုိးလည္းသည္းေစ

မင္းလည္းေရာက္ေစ

အလြမ္းလည္းေပ်ာက္ေစ

ဒီေႏြရက္မ်ား....

(ေႏြေႏွာင္း)

     မငံု ေမာင္ေလးရဲ႕ ကဗ်ာေလးပါ။ မငံု တအားႀကိဳက္လို႔ ေ၀မွ်လိုက္တယ္ေနာ့။ ဒီကဗ်ာေလးကိုလဲေရးျပီးေရာ မိုးမည္းၿပီး မိုးခ်ံဳးသံေတြ ၾကားလာရတယ္။ ဒါက ကဗ်ာေလးေရးခ်ိန္မွာ အမွတ္တရတစ္ခုေပါ့။

 

ပင္ေလာင္းေဆာင္း

ေတာင္တိုင္း ယွက္၍၊ ၀န္းကာေ၀ွ႔သည္၊

ေတာင္ေငြ ႔ ေ၀ေ၀၊ အေထြေထြႏွင့္၊

ေလလည္းေရာေရာ၊မိုးမပါပဲ၊ သံ၀ါေျဖာက္ေျဖာက္၊

ဆီးႏွင္း ေပါက္လည္း၊ မိုးေလာက္ျပင္းထန္၊သြန္းခ်ျပန္ေသာ္၊

ေနစၾကာလည္း၊ ေရာင္၀ါမထြန္း၊ ခ်မ္းရွာလြန္း၍၊ တည့္

မြန္းခ်ိန္ေန၊ ေရာက္လြယ္ေစဟု၊

ေစ့ေရ လွည့္လည္၊ တ လ်က္မည္သည္။ ။

ေနျခည္ျဖာမွ ေႏြးေသာေၾကာင့္။ ။

လက္၀ဲသုႏၵရ အမတ္ႀကီးရဲ႕  မဲဇာေတာင္ေျခရတု ထဲကလိုပဲ ရွမ္းျပည္ေတာင္ပိုင္းရဲ႕ အေအးဆံုးၿမိဳ႔ျဖစ္တဲ႔ မငံုတို႔ ပင္ေလာင္းၿမိဳ႔ရဲ႕ေဆာင္းကေတာ့ ခို္က္ခိုက္တုန္ရက္တယ္။ မနက္ဆို ျမဴေတြအံု႕ဆိုင္း၊ ေန႔ခင္းဘက္ဆို ေနေရာင္မပီ၊ ညခင္းေတာင္ ေစာေစာေမွာင္လို႔ ညနက္လာေလ ဆီႏွင္းက်ေလမို႔ မီးဖိုေဘးက မခြာရက္သလို ဂြမ္းေစာင္ကို အထပ္ထပ္ျခံဳလို႔ ဒီေဆာင္းရယ္ အေအးပိုအားရက္တယ္လို႔ ညည္းခ်င္းမိေတာ့တယ္ေလ။

ဒါေလးကို အမတ္ႀကီးရဲ႕ ရတုကို မွီၿပီး ေရးလိုက္ခ်င္တာက -

ေတာင္ခိုးေ၀သီလို႔  ခ်မ္းေအးစံမွီသည္

ျမဴႏွင္းေ၀ေ၀  ေတာင္ယာခင္းမွ မီးခိုးေတြႏွင့္

ေဆာင္းေလျမဴလို႔ မိုးရိပ္ပါဆင္လိုက္တာ

ေနမင္းပင္ ေရာင္၀ါညွိဳးလို႔ ခ်မ္းရွာေလၿပီ။

ညခ်မ္းေမွာင္ခ်ိန္ လင္းေပ်ာက္သည္ႏွင့္

ဆီႏွင္းေျဖာက္ေျဖာက္ တေပါက္ေပါက္ရယ္

မီးဖိုေဘးမွာ က်ံဳ႕က်ံဳ႕ေထြးလို႔

သို႔တည္းမွသာ….

စိမ္႔ခ်မ္းရယ္ေျပ

၀င္ေရာက္ျခင္း…

မဂၤလာသတင္းေတြ

 ေ၀ဒနာရင္နင့္မ်ားအတူ

ဒိြဟေတြနဲ႔ပါ

ႏွုတ္ဆက္ထြက္ခြာသြားတယ္

ေဟာ……

ေရာက္လာျပန္ျပီ

မိတ္ေဆြ….

အသင္လာရင္

အၾကင္နာလက္သာ ကမ္းလွည္႕ပါ။